Düzce Depremi’nin etkileri hala hafızalarda tazeliğini koruyor. Kayıplar yaşayan aileler, bu acı olayın ardından sağlam yapılaşmanın önemini bir kez daha dile getiriyor.
Fatih Aydın, depremde kaybettiği ağabeyinin acısını dile getirerek, ’27 yıl önceki acımız nasılsa, bugün de aynı şekildeyiz’ dedi. Bu tür felaketlerin unutulmaması gerektiğinin altını çizdi.
Aydın, deprem günü iş yerinin yıkıldığını fakat dışarıda olmasının kendisini kurtardığını anlattı. ‘Deprem öldürmez ama bina öldürür’ söylemi, yaşananların ağırlığını bir kez daha gözler önüne serdi.
Aynı bölgeden Murat Ataseven de babasını depremde kaybetti. Camiye gitmek üzere yola çıkan babasının enkaza gömüldüğünü öğrendiğinde yaşadığı travmanın derinliği gözler önünde canlanıyor.
Tüm bu yaşananlar, toplumsal bir bilincin oluşması ve yapısal sağlamlık için çağrının yeniden yapılması gerektiğini gösteriyor. Bu acılar, sadece bireysel değil, kolektif bir sorumluluk olarak karşımıza çıkıyor.
